[98 รูปแบบการนวด]
[สบาย]
ลองคิดถึงเรื่องสำคัญเล็กๆ น้อยๆ รอบตัวคุณ
รู้สึกซาบซึ้งกับสิ่งเหล่านั้น...
นี่มัน...
อร่อยจัง
ลงมาแล้ว
ผมกลิ้งกระเป๋าใส่หัวคุณ
แล้วยังไงเนี่ย เหมือนเดิมเลย
ยังไม่เลิกงานอีกเหรอ
ฉันพยายามอ่านสคริปต์ด้วยความสงบอยู่
อ่านมากี่ชั่วโมงแล้ว
จะกี่ชั่วโมง กี่วัน มันก็ไม่ใช่เรื่องของนาย
ฉันไม่มีเพื่อนดื่มไง
ปกติก็ไม่มีอยู่แล้วนี่
- สคริปต์คงจะสนุกมาก - ฉันถึงได้ทำเรื่องนี้ไง
เข้าใจแล้ว
ทำไมนายต้องห้าม ตอนที่ฉันบอกว่าจะทำเรื่องนี้ด้วย
ถ้านายทำมันต้องเจ๊งแน่
- นายบอกว่ามันไม่ดีขนาดนั้นนี่ - ถ้านายทำมันจะออกมาไม่ดีไง
ฉันเป็นคนเดียวที่จะทำให้สคริปต์นี่ กลายเป็นจริงได้
เมื่อไหร่จะเลิกดูถูกฉัน
จนกว่านายจะไม่มาป้วนเปี้ยนข้างๆ ฉันไง
นายนี่มันเพื่อนแท้จริงๆ
เพื่อนแท้ยังไง
ช่างเหอะ ไปหาเบียร์ดื่มดีกว่า
ช่างเหอะ ไปกินคนเดียวเถอะไป
ช่างเหอะน่า ไปเร็ว
ช่างเหอะ จะไปไหนก็ไป
รีบมาเร็ว
เป็นอะไรอีก
แม่อย่ารู้เลย
ทำไมล่ะ เรื่องซูยองเหรอ
โธ่แม่ ก็แค่เรื่องหนุ่มๆ สาวๆ น่ะ
เลิกถามผมได้แล้ว
ให้ตาย
อินกุก ไปสารภาพรักกับซูยองมาเป็นไงบ้าง
ซูยองสารภาพก่อน
แล้วเธอสารภาพยังไงล่ะ
ผมไม่บอกหรอก
อยากกินอะไรมั้ย
ฮอตด็อกฮะ สั่งมาเลยได้มั้ย
ได้สิ
เลือกกินจังเลยนะเราเนี่ย
อารมณ์ไม่ดีแต่อยากกินฮอตด็อก
ผมอยากกินเพราะผมอารมณ์ไม่ดี
นั่นสิ อยากกินอะไรก็กินเลยนะ น้าจะซื้อให้
ไม่เป็นไร น้าจะซื้อให้เอง
มาแล้วแน่ๆ
ฮโยบงมาแล้ว ฮอตด็อกด้วย
ฮอตด็อก ฮอตด็อก
ต้องอร่อยแน่ๆ
- โห! - ดูน่ากินยัง
เอานี่มั้ย
- ฉันเอาอันผอมๆ - ผอมๆ เหรอ
- โอ้โห! - เอาซอสมะเขือด้วยมั้ย
ใหญ่มาก
ถึงตรงนี้พอฮะ
ตรงนี้เหรอ โอเคฮะ
ชีสเยอะจัง
โอเค บอกน้าสิ
เธอแค่ใช้คนส่งจดหมาย
- ใช้แค่คนส่งจดหมาย - ใช่
- แค่นั้นเหรอ - ใช่ฮะ
เสร็จแล้วเขาก็มาชวนเธอเดต
ถ้าชอบเธอก็ตอบตกลง ถ้าไม่ชอบก็ปฎิเสธไป
แล้วไงฮะ
- จบแล้วเหรอ - เรื่องอะไรฮะ
ก็ได้ กินให้อร่อยนะเด็กน้อย
ฮวังอินกุก บอกแล้วใช่มั้ยไม่ให้ถอนหายใจแบบนั้น
ถอนหายใจไม่ได้เหรอ
ทำไมต้องว่าเขาเรื่องนั้นด้วย
ให้ตาย ชีสเยอะจริงๆ
ไหนบอกอยากดื่มเบียร์ ทำไมไม่เห็นดื่มเลยล่ะ
พรุ่งนี้ฉันมีประชุมสำคัญ
เราต้องเกลี่ยกล่อมนักเขียนหน้าใหม่
ฉันเพยายามจะรักษาหุ่นน่ะ
ทำไมต้องทำแบบนั้น เพื่อกล่อมนักเขียนด้วย
ถ้าฉันคิดว่าฉันเป็นคนธรรมดาๆ มันจะทำให้ฉันมั่นใจ
พูดเรื่องการรักษาหุ่นเพื่อความมั่นใจ โดยที่ในปากก็ยังกินฮอตด็อกอยู่
ฉันว่าแค่นั้นก็พอแล้ว
เจอกันพรุ่งนี้นะ
- อะไรนะ - เจอกันพรุ่งนี้
เข้าไปสิ แม่จะไปทำงานแล้ว
- ทำไมแม่ไปทางนั้นล่ะ - หืม
- ทำงานนอกสถานที่น่ะ - คืออะไรฮะ
หมายถึงทำงานนอกออฟฟิศน่ะ แม่ต้องไปอีกทาง
งั้นแม่ก็น่าจะไปทางนั้นแต่แรก ทำไมต้องมาส่งผมด้วย
ไหนบอกจะมาส่งแค่เวลาเป็นทางผ่านไง
เลิกบ่นได้แล้ว เข้าโรงเรียนไปเถอะ
อย่าไปทะเลาะกับซูยองล่ะ
เราไม่เคยทะเลาะกันนะ แค่ตีกัน
ทำไมคุณแต่งตัวสวยจัง
ปกติก็สวยอยู่แล้ว ต่อให้ไม่ได้แต่งตัวดีๆ
นั่นกำแพงนะคะ
คุณอยากไปเดตกับผมมั้ย
คุณชวนกำแพงไปเดตเหรอ
ผมต้องชวนคุณไปเดต
แต่ผมไม่กล้าพูดกับคุณตรงๆ
ทำไมล่ะ
ผมจะบ้าตายอยู่แล้ว
ทำไมถึงเป็นแบบนี้นะ
คงจะเป็นเพราะตอนแรกที่เราเจอกัน
หรือช่วงเวลาประมาณนั้น
- คุณพูดเรื่องอะไรเหรอ - ที่ผมชอบคุณ
ใจผมมัน...
หืม
มันแปลก
ไม่โอเค
ไม่สงสัยอะไรเลยได้ยังไง
"คุณอยากไปเดตกับผมมั้ย"
เดตเหรอ
ทำไมคำว่าเดตมันฟังดูแก่จัง
ถ้าจู่ๆ พวกเขาจับมือกันล่ะ
ฉันมีนาฬิกาแล้วค่ะ
ซานตาคลอสให้ของขวัญ ที่คุณยังไม่มี
ตอนเด็กคุณไม่เคยสงสัยเหรอ
ซาตาคลอสรู้ได้ยังไงว่าเราต้องการอะไร
นั่นสิ
ฉันอยากได้ตุ๊กตาตัวใหม่
ปกติฉันจะได้รองเท้าคู่ใหม่ มาแทนที่คู่ที่พังแล้ว
หรือไม่ก็เสื้อผ้าใหม่ที่มาแทนตัวที่ใส่ไม่ได้แล้ว
พอผมรู้ว่าพ่อแม่ผมเป็นซานตาคลอส
ก็เลยนึกได้ว่า...
เราฉลองกันโดยไม่มีของขวัญได้ แต่ถ้ามีมันก็ทำให้เรารู้สึกดี
แต่วันนี้ไม่ใช่วันพิเศษ
มันเป็นวันที่ผมต้องให้ของขวัญ
วันอะไรคะ
วันที่ผมสารภาพรักคุณ
ตลอดชีวิตผม...
ลบๆๆ
หรือเอาแบบเท่ๆ ดีนะ
โทษนะ...
นี่เป็นที่ทำงานฉัน
กินไปทำงานไปสิ
ทำไมคุณถึงพูดไม่เป็นทางการเลย
- ผมไม่ดูเท่หรอกเหรอ - คุณเหมือนพวกขี้แพ้
ไอ้ขี้แพ้นั่นรักคุณนะ
ขี้แพ้ที่รัก...
ช่างเถอะ คุณมันขี้แพ้
- ทำไมกลับมาแล้วล่ะ - ไม่ต้องเข้าออฟฟิศน่ะ ฉันออกมาพักบ้าง
ทำไมจู่ๆ เป็นงั้น
โธ่เอ๊ย
คุณนักเขียน ไม่อยากเชื่อว่าบังเอิญเจอคุณที่นี่
ดีใจจังที่ได้เจอคุณ
คุณคงทำโปรเจกต์ของคุณอยู่
อ้อ ใช่
ที่จริง ฉันเห็นสคริปต์คุณแล้ว
เห็นได้ยังไง
ฉันอ่านตอนคุณส่งงานเข้าประกวด
ขอโทษนะคะ
ไม่เป็นไร ฉันเขียนให้คนอื่นอ่านอยู่แล้ว
ตอนคุยกันอยู่
ได้ยินว่าคุณยังไม่ได้ตัดสินใจ ว่าจะให้บริษัทไหนทำละคร
ฉันไม่ได้กวนคุณทำงานใช่มั้ย
กวนสิคะ คุณกวนฉันอยู่
ไว้เจอกันครั้งหน้านะคะ
เราต้องทำยังไงนะ
คุณนักเขียนคะ
หน้าคุณดูเหนื่อยจากการทำงานหนักมาก
ฉันจะไปกวนคุณได้ยังไง
อย่าลืมกินนะคะ
ขอบคุณมาก วางไว้ได้เลยค่ะ
หงุดหงิดจัง
ฉันหงุดหงิดเรื่องนี้กว่าเธออีกมั้ง
ฉันเข้าใจที่เธอพูด แต่ก็คงจะหงุดหงิดอยู่ดี
ไหนๆ ก็นอนลงไปแล้ว เธอก็นอนพักสักแป๊บสิ
ก็ได้ งั้นไว้ค่อยคุยกัน แบบเป็นทางการครั้งหน้าแล้วกัน
ไว้เจอกันนะคะ
ขอบคุณค่ะ
แล้วเจอกันค่ะ
ชักจะหิวแล้ว
สวัสดีคุณคุณนักเขียน
ฉันมาพบคุณค่ะ
- สวัสดีครับ - ให้ตาย
ไม่อยากเชื่อเลยว่าฮวังฮันจูจะเป็นแบบนี้
ตั้งแต่วันนี้เป็นต้นไป ฉันต้องกินอาหารเช้าง่ายๆ
ต่อให้กินเยอะก็ยังหิว ทำไมถึงคิดว่าเป็นงั้นล่ะ
ทั้งกายและใจ
ได้ยินว่าต้องใช้ปริมาณ พลังงานเท่ากันในการย่อย
คุณคงจะทำงานหนักนะคะ
ทำไมครับ
จะเสนอให้ฉันเท่าไหร่คะ
ผมไม่ได้...
รู้ใช่มั้ยคะว่านักเขียนหน้าใหม่ได้เงินเท่าไหร่
คร่าวๆ น่ะ
สำหรับคุณเป็นเคสพิเศษเลยค่ะ
เรารู้กันดีค่ะ
คุณทำทุกอย่างเองตั้งแต่การนำเสนอ จนถึงตอนที่สี่
อีกอย่างคุณก็มีผู้กำกับแล้ว
เราจะพิจารณางบประมาณ ของการวางแผนทำละคร
รวมไว้ในการจ่ายค่าจ้างคุณด้วย
ไว้ใจเราเรื่องนั้นได้เลยนะคะ
เพราะประธานของเราระบุมาเป็นพิเศษ
ฉันจะดีใจมากถ้าคุณไม่ได้ระบุ ราคาตายตัวแล้วเพิ่มตัวเลขให้มากขึ้นไปอีก
ทำไมฉันต้องได้เงินน้อยลง เพราะเป็นนักเขียนหน้าใหม่ด้วย
คนไม่ดูละครเพราะคนเขียนบท เป็นมือใหม่งั้นเหรอ
ฉันเห็นด้วยนะคะ
คุณถึงได้ควรเซ็นสัญญากับเรา
ทำไมล่ะ
ทำไมต้องผม
คุณเพิ่งพูดมาใช่มั้ย
ค่ะ
ฉันก็เป็นแค่ลูกจ้างเหมือนกัน
เดี๋ยวนะ
แปลว่าคนเขียนบท ต้องไปดูเรื่องโปรดักชันด้วยใช่มั้ย
ฉันไม่เข้าใจเรื่องงบประมาณอะไรหรอกนะ
ผู้กำกับอย่างฉันค่อนข้างจะแม่นยำ ว่องไวเวลาเราทำงานในกอง
คุณต้องใช้อารมณ์ในการเขียนงานให้เสร็จ
แต่เราต้องใช้หลักเหตุผล เวลาจะถ่ายงานให้เสร็จ
ฉันเป็นอะไรนะ
- ฉันดูฉลาดใช่มั้ย - ใช่
คนเราคงจะก้าวข้ามทุกอย่างได้ เวลาโดนต้อนจนจนมุม
ฉันน่าจะอัดเสียงไว้
จำที่ฉันพูดไปได้มั้ย
เอาจริงเหรอ
เธอนี่น่ารักจริงๆ เลย
ฉันเกือบจะจูบเธอแล้ว
คิดยังไงถ้ามีผู้ชายมาสารภาพรักแบบนี้
"คุณนี่น่ารักจริงๆ เลย"
แล้วเขาก็พูดว่า "ผมเกือบจูบคุณแล้ว"
หืม
- ฉันเขียนตอนสารภาพรักอยู่ - อ้อ
ค่ะคุณอิม
มันฟังดูแปลกมากเลย
- พระเอกคือคังดงวอน - งั้นฉันจะสารภาพก่อน
แคสต์แบบนี้เป็นไปไม่ได้
คุณแจฮุน คุณสารภาพรัก แฟนคนปัจจุบันยังไงเหรอ
ผมส่งแชตไปหาเธอน่ะ
หรือจะให้เขาสารภาพทางแชตดีนะ
พอเป็นละครแล้วดูไม่จริงใจเลย
แต่ไอเดียนี่ก็ใหม่ดีนะ
ช่วงนี้มีใครมาสารภาพรักเธอรึเปล่า
เธอรู้ดีกว่าฉันอีก จะมีใครเข้ามากัน
ก็จริง
แต่มีหนนึงนะ เธอจำได้มั้ย
ปีที่แล้วรึเปล่านะ
นี่ แบบนั้นเรียกว่าสารภาพรักได้ยังไงกัน
ขอบคุณสำหรับมื้อเย็นนะคะ
ขอบคุณที่เดินมาส่งกันด้วย
รอบหน้าฉันจะ...
คุณฮันจู...
ผมมีลูกสาวเรียนอยู่ชั้นมัธยม
ครอบครัวเรามีกันอยู่สองคน
ผมอยากให้ครอบครัวเรามีสี่คน
คุณอยากให้ครอบครัวมีสี่คน
จะหัวเราะก็ได้นะ ไม่เป็นไร
แล้วคุณบอกเขาไปว่าไง
อย่างที่จินจูบอกฉัน
ฉันให้เบอร์ติดต่อสถานสงเคราะห์สัตว์ไป แล้วบอกว่าให้ไปรับเลี้ยงสักสองตัว
- แล้วเขาไปมั้ย - รับมาเลี้ยงแค่ตัวเดียว
ก็กลายเป็นครอบครัวสามคน
ตลกจัง
คุณควรจะเล่าให้ฉันฟังบ้างนะ ให้เล่าฝ่ายเดียว ไม่แฟร์เลย
ที่จริงก่อนที่ผมสะส่งแชตไปหา
- ผมก็ถูกจับได้แล้ว - หืม
ต่อไปเป็นเกมโปรดของซูฮยอน
เกมอะไร เกมอะไร
เริ่มเกม เริ่มเกม
- เริ่มเกม - โอเค เราจะเริ่มทางนี้
- เบอร์หนึ่งถึงเบอร์ห้า - เบอร์ห้าไปเบอร์เจ็ด
- เบอร์เจ็ดไปเบอร์ 11 - เบอร์ 11 ไปเบอร์เก้า
- ดื่มเลย - ดื่มเลย
- หมดแก้ว - หมดแก้ว
- จะให้เต้นจนถึงเมื่อไหร่! - จะให้เต้นจนถึงเมื่อไหร่!
ไม่มีเวลากินแล้ว
จับได้แล้ว
ฉันรู้ว่านายชอบฉัน
แต่เธอรู้ได้ยังไง...
ถ้าอายก็ส่งข้อความมานะ ไม่เป็นไร
ภายในสามชั่วโมงนะ หลังจากนั้นฉันหลับแล้ว
ไปล่ะ บ๊ายบาย
ฮายุน ฉันรัก...
ไม่ ฉันรัก...
เราจะเดตกันตั้งแต่วันนี้...
ฝันดีนะ
- จะไม่รีบบอกเหรอ - ให้ตายสิ
เดี๋ยวนะ เดี๋ยว...
[ฮายุน]
เดี๋ยว รอก่อน
ฮัลโหล
ฮัลโหล ฮัลโหล
ห้ะ
ทำอะไรน่ะ
นอนอยู่น่ะ
งั้นก็ดีแล้ว
- โอเค งั้นฝันดีนะ - ไม่ เดี๋ยวก่อน
ฉันชอบเธอ
ฮายุน ฉันชอบเธอ! ฮายุน ได้ยินมั้ย
ฮายุน ฉันชอบเธอ
ฮายุน
ฉันชอบเธอนะฮายุน
ฉันชอบเธอ
น่ารักจัง
จะว่าไปหลายคนในวงการคง รู้เรื่องสคริปต์ของนักเขียนแล้ว
บริษัทโปรดักชันหลายแห่งคงจะเริ่มติดต่อเธอแน่
เธอจะเซ็นสัญญากับเราใช่มั้ย
ไม่มีทางที่เธอจะทำร้ายเพื่อน ด้วยการไปเซ็นกับบริษัทอื่นหรอก
เราไม่รู้หรอกเพราะเธอเป็นคนแน่วแน่น่ะ
ดูเหมือนจะจริง
ที่จริงเราต้องแน่วแน่ แล้วก็เป็นมืออาชีพเวลาทำงาน
เปล่า ฉันไม่ได้พูดเรื่องงาน
เธอเก่งเรื่องการปลอบเพื่อน หลังเพิ่งด่าไปหยกๆ เธอเป็นคนแน่วแน่แบบนั้นล่ะ
รอบนี้ฉันไม่ยอมแน่
ฉันจะไม่ให้ยัยอิมจินจูมาปลอบใจฉันอีก
น่ารักจริง
ตัวละครหลักของละคร ใกล้จะคบกันแล้ว
พวกเขาคนนึงสารภาพรัก
การสารภาพรัก
ฉันรวบรวมความกล้ามาแล้ว หวังว่านายจะทำแบบเดียวกันนะ
ฉันชอบเธอ
การสารภาพรัก
ทำให้คนเย็นชากลายเป็นคนอบอุ่น
คนที่เคยอินกับความรัก ก็อาจกลายเป็นไม่รู้สึกอะไรก็ได้
ไม่มีอะไรแปลก เมื่อพูดถึงการสารภาพรัก
ใช่ มันไม่แปลกเลย ไม่ว่าฉันจะเขียนมันยังไง
มันไม่เป็นไรหรอก แม้ฉันจะเขียนให้มันเป็นแฟนตาซี
มาเขียนบทกัน
สารภาพรักด้วย
การสารภาพทั้งในความจริง และในฝันนั้นเป็นเรื่องยาก
ให้ตาย ยากอะไรขนาดนี้นะ
กินข้าวกัน
ผมหิวพอดี
วันนี้คุณถ่ายรายการใช่มั้ย
เปล่า วันนี้อารังถ่ายแทน
นั่นเป็นเงื่อนไขข้อแรก ในการทำสารคดีเรื่องนี้
ยังไงก็วันนี้ตั้งใจถ่ายดีๆ นะ
ได้ ถ่ายออกมาให้สวยเลย
มันถ่ายได้แค่ตอนถ่ายแฟนตัวเอง เท่านั้นแหละ
พลาด
ไปถ่ายตอนสำคัญๆ อย่าให้มีอะไรหลุดไปดีกว่า
- ทำให้เป็นความจริงที่สุด - ได้ ตกลง
มินจุน นายต้องเลิกทำงานกับโซมินได้แล้ว
อะไรนะ
มันน่าเหนื่อย
ไม่ ผมสบายดี
นายประสบการณ์เยอะนะ
นายเป็นผู้จัดการเธอมานานแล้ว
คุณเป็นซีอีโอที่ตัดสินใจเรื่องนี้
ไปอยู่แฮนัมเอนต์ซะ
เราบังเอิญถ่ายโดยไม่ได้ขออนุญาตใช่มั้ย
ใช่
- ลบเลย - อะไรนะ
เราถ่ายโดยไม่ได้ขออนุญาตก่อน ไม่ควรมานั่งดูด้วยซ้ำ
เราต้องซื่อตรงกับทุกอย่าง
ได้ครับ
พูดตรงๆ ว่าแฮนัมก็เป็นบริษัทใหญ่
คุณฮวางก็จัดการอะไรได้ดี
ไม่ แต่ทำไมจู่ๆ ถึง...
ทำอะไรน่ะ ฉันบอกให้ลบไง
[น้ำเย็น: 1,200 วอน]
ฉันรู้ว่ามันเป็นตู้อัตโนมัติ
แต่น้ำราคา 1,200 วอนได้ยังไง
รู้รึเปล่าว่าราคาเบเกอรีหน้าออฟฟิศก็ขึ้นราคา
จู่ๆ วันนี้แซนด์วิชราคา 5,000 วอน ก็มาพูดกับฉัน
"ที่จริงฉันราคา 6,000 วอนนะ"
เราไม่ได้มีงบเยอะ
รู้สึกคุ้นๆ นะ
อะไรเหรอ
มันทำให้นึกถึงตอนผมเจอคุณครั้งแรก...
ตอนเตรียมโปรเจกต์
ใช่ค่ะ
แต่รู้สึกเหมือนไม่เข้มแข็งเหมือนตอนนั้น...
เมื่อถึงคราวต้องยอมรับความจน
คุณไม่ถึกเหมือนสมัยก่อนใช่มั้ย
ใช่
ต้องใช้เวลากว่าจะกลับมามีใจรักอีก เพราะคุุณพักมานาน
ไม่ต้องห่วงนะ
ที่จริงการลงเงินทำงานก่อน
ให้กับโปรเจกต์ใหม่มัน เป็นการลงทุนที่ดีและมีผลมาก
แต่งบลงทุนมันต่ำเกินไป
คิดว่าฉันบริจาคมากเกินไปรึเปล่า
อะไรเนี่ย
- อะไรกัน คุณกำลังเสียใจเหรอ - หืม
เปล่า
เปล่าซะหน่อย
- สวัสดีค่ะ - สวัสดีครับ พักผ่อนพอนะครับ
- ใช่ค่ะ - ดีครับ
พักผ่อนพอมั้ยน่ะเหรอ
เขาล้อเพราะฉันไม่มีงานรออยู่ใช่มั้ย
ว้าว ไม่ใช่แบบนั้นเลย
จริงเหรอ
งั้นเขาชอบฉันเหรอ
ว้าว...
นั่นยิ่งไม่ใช่ใหญ่เลย
แน่ใจนะว่าเขาไม่ได้ชอบฉัน
พนันได้เลยว่าไม่ใช่แบบนั้น
จริงเหรอ
จริงๆ
อย่ามั่นใจอะไรนักเลย
ก็เพราะฉันมั่นใจน่ะสิ
ไปเลยไป
ก็ได้ ทำเหมือนมันไม่จริงก็แล้วกัน
ฉันควรทำยังไงเรื่องงบลงทุน
ว่าแต่ทำไมเธอต้องพูดคนเดียวด้วย
ฉันเห็นเป็นแบบนั้นสองสามทีแล้วนะ
ทำไมต้องทำงั้นด้วย
คุยโทรศัพท์รึเปล่า
มีไอเดียดีๆ รึเปล่า
เวลาว่างคุณชอบเล่นรถบังคับเหรอ
สนุกดีนะ
ผมเอาไปต่อกับรถพ่วงให้ลูกๆ ผมเล่น
"30 ยังแจ๋ว"
ชื่อมันไม่แปลกไปหน่อยเหรอ
ผมเลือกเพราะชอบชื่อเรื่อง
รู้สึกเหมือนเธอพยายามจะสื่อว่า "ยิ่งแก่ยิ่งรู้สึกดี"
มันน่าหดหู่
สำหรับผม รู้สึกว่ามันเป็นการให้กำลังใจครับ
จริงเหรอ โอเค แล้วแต่เลย
เด็กรุ่นใหม่ดูจะชอบ
ผมว่ามันต้องเป็นละครที่มีข้อยกเว้นแน่เลย
มันถูกเลือกโดยพนักงานในบริษัท ไม่ใช่คณะกรรมการ
ได้เวลาเปลี่ยนแล้ว
ปัญหาคือ...
ผมไปดื่มกับฮวานดง กับดงกีเมื่อสองสามวันก่อน
อ้อ
ผมไม่อิจฉาเลย
นักเขียนจองฮเยจองก็อยู่ด้วยนะ
ผมจะพูดยังไงดี...
เขาบอกให้ฮวานดงกำกับละครให้เธอ
เข้าใจแล้ว
อ้อ เขาเป็นผู้กำกับทีมบีของละครเรื่องก่อนของเธอ
แล้วฮวานดงก็บอกเธอว่า "ผมทำได้"
เขาบอกเธอแบบนั้น
ผมสอนเขามาดี มันควรจะเป็นแบบนั้นแหละ
ผมไม่ได้สนใจอะไรเพราะคิดว่าเขาล้อเล่น
เธอเล่นมุกได้แย่มากเลย
ไม่แน่ใจว่าเพราะเธอไม่อยากเป็นคนไม่ดีรึเปล่า
วันถัดมา
เราได้คำขอจากบริษัทโปรดักชัน
เธอมีความสามารถในการทำลาย ความสัมพันธ์คนจริงๆ
แต่...
คุณคิดว่าท่าทีของฮวานดง
เป็นยังไง
ดูจากที่เขาไม่ได้มาพูดเรื่องนี้กับผม
เขาก็คงจะปฏิเสธไปแล้ว
อืม
ผู้กำกับซน
ไปกินข้าวกันมั้ยครับ
อ้าว ฮวานดง ไปกินกัน
- อากาศวันนี้... - เป็นอะไรเหรอครับ
ไม่มีอะไรหรอก แค่มีเรื่องประหลาดๆ เกิดขึ้น
นายอ่านสคริปต์นักเขียนจองรึยัง
ทำไมต้องอ่านด้วยนะ นายควรจะตอบตกลงเขาไป
จะยังไงก็ ฉันไม่พูดอ้อมค้อมแล้ว
ไหนๆ ก็ยังไม่มีข่าวจากทางโปรดักชัน ก็อ่านสคริปต์ไปก่อนสิ
ถ้าชอบอย่างน้อยครึ่งเรื่องก็ทำเลย
ต่อให้นายไม่ชอบก็ทำเลย
ต่อให้ไม่ชอบเหรอ
เริ่มทำหนังเรื่องแรก โดยใช้สคริปต์ที่นายชอบเนี่ยนะ
ไม่มีทางเป็นไปได้หรอก นอกจากจะเขียนมันขึ้นมาเอง
ทำละครเรื่องแรกกับคนเขียนบท ที่ดึงเรตติงได้สูงแน่ๆ งั้นเหรอ
แทบจะเป็นไปไม่ได้เลย นอกจากนักเขียนจะเป็นบ้าเอง
แต่คนเขียนเพี้ยนนะ
ฉะนั้นเรื่องที่เป็นไปได้ก็กลายเป็นตรงกันข้าม
อย่าลืมล่ะ
จากนั้นก็จะมีคนรู้จักนาย
หลังจากนั้นนายก็จะมีทางเลือกมากขึ้น
ในวงการเขาทำกันแบบนี้ เข้าใจมั้ย
ผมยังมีหน้าที่ต้องรับผิดชอบ ในฐานะผู้ช่วยผู้กำกับ
นายไม่ได้ถูกจ้างมาเป็นผู้ช่วยนะ
เจบีซีจ้างนายมาเป็นผู้กำกับ
ทำไมไม่คว้าโอกาสนี้ไว้
นั่นเป็นละทิ้งหน้าที่
อย่าซื่อกับชีวิตไปหน่อยเลย
ถ้านายซื่อเกิน นายจะจบลงด้วยการเป็นคนโง่
ผมจะลองไปคิดดู
อย่าคิด ทำเลย
ไปกินเลยนะ
ครับ คุณนักเขียน
ผู้กำกับ ฉันชอบคุณ
ฉันบอกว่าฉันชอบคุณ
รู้สึกแย่อยู่สินะ
ใช่
ฉันนอนเฉยๆ เลย
แต่อยากขยับนะ
- ลุกขึ้นสิครับ - ไม่ หมายถึงฉันอยากอยู่เฉยๆ
แต่อยากให้โซฟาขยับ
เหมือนพรมวิเศษเหรอ
ใช่ ถูกต้อง
คุณนี่ฉลาดจริงๆ
พรมวิเศษค่อนข้างจะเป็นไปได้ยาก
การสารภาพรัก... การสารภาพ
ผมต้องสารภาพ
ฉันชอบอะไรเรียบง่าย
สารภาพแบบเรียบง่ายเหรอ
แม่ฉันเป็นคนง่ายๆ นะ
เธอสารภาพรักพ่อฉันก่อนเลย
สมัยนั้นน่ะนะ
แม่บอกว่าพ่อดูเท่พอจะเป็นหัวหน้าในวัยหนุ่ม
- หัวหน้าเหรอ - ร้านซักแห้งน่ะ
หายากแฮะ
หัวหน้างานร้านซักแห้ง
แม่เป็นลูกสาวเจ้าของร้านอาหารจีน ฝั่งตรงข้าม
ผมไม่ได้สั่งหมูผัดเปรี้ยวหวาน
ลูกสาวผมบอกว่าชอบคุณ
แม่ก็เลยให้ตาไปพูดให้สินะ
แทนที่จะเป็นเรื่องเรียบง่าย
มันกลับไม่เหมือนใครสินะ
- ตัดหน่อย - โอเค
กินอีกสิ
กินเลย
นี่ด้วย
- ลองนี่สิ - วางเลย
ทำไมคุณถึงดูงงๆ กับ ฉากการสารภาพรัก
คุณไม่ได้เป็นคนสารภาพเองสักหน่อย
ฉันสิเป็นคนสารภาพ เพราะมันเป็นสคริปต์ฉัน
คุณควรใช้ทักษะจริงมาเขียนนะ
ทักษะนักเขียนน่ะ
อยากให้มันเหมือนเทคนิค เล่นมวยปล้ำจัง ทุ่มกันอะไรแบบนี้
แบบนั้นคงง่ายกว่า เพราะมีฝึกซ้อมด้วย
ต้องมีอันใดอันหนึ่งเป็นคำตอบของคำถามนี้
อะไรเหรอ
คุณอินกับมันมากจนคิดว่าตัวเองเป็นตัวเอก
จะบอกว่าฉันบ้า
อีกกรณีก็คือเรื่องความแฟร์ของมัน
คงจะมีปัญหาตรงไหนสักที่
การหาปัญหาให้เจอ ในทันทีคงจะยาก
แต่การยอมรับว่า มันเป็นส่วนนึงของการพัฒนาละครมันยาก
คือ...
คุณเป็นคนประเภทที่ทำให้ผู้หญิงลำบากใจ
อยู่ๆ ก็พูดเรื่องนี้เนี่ยนะ
เวลาผู้หญิงบอกปัญหาให้คุณฟัง
ไม่ต้องพยายามวิเคราะห์ปัญหา แล้วก็เสนอทางแก้ไขหรอก
เรื่องนี้ไม่ได้ใช้กับคู่รักเท่านั้นนะ
งั้นทำไมผู้หญิงไม่ลองคิดแทนดู แล้วระวังเอาล่ะ
ดูสิ เอาอีกแล้วนะ ฉันไม่พูดเรื่องนี้แล้ว
อย่าไปเดตใครจนกว่าวันที่คุณจะตายนะ
ขอบคุณที่ให้คำแนะนำนะ
ถ้าไม่เข็นให้เร็วกว่านี้ก็หยุดเถอะ
ขอบคุณครับ
อะไรเหรอคะ
วันนี้เป็นวันสารภาพรัก
แล้วยังไงคะ
วันสารภาพรักไม่ได้อยู่เดือนกันยาเหรอ
ถ้าเริ่มเดตวันนั้น พอถึงวันคริสต์มาสก็จะครบ 100 วันพอดี
ถ้าเราเริ่มเดตกันวันนี้ พอครบ 100 วันก็จะถึงวันเกิดผมพอดี
ผมว่าเมนูในโรงอาหารนี้ มีสารอาหารกว่าร้านอาหารอื่นอีกนะ
เป็นเพราะคุณเลย
เพื่อเป็นการตอบแทน
ผมจะให้โอกาสคุณสารภาพรักกับผม
โอเคนะ เอาเลย
ผู้กำกับซอ...
ฉันโคตรเกลียดคุณเลย
อืม
แบบนั้นก็เป็นคำสารภาพเหมือนกัน
โคตรเกลียดคุณเลย
- ผมชอบคุณ - อืม
สุดยอดไปเลย
คนเขียนบทเป็นแฟนเก่าคุณ
ฉันวิเคราะห์ว่าผู้กำกับซนชอบเธอ
คุณเป็นผู้ช่วยผู้กำกับซน
คนเขียนบทเคยเป็นผู้ช่วยนักเขียน ที่มายื่นข้อเสนอให้คุณเป็นผู้กำกับ
ผู้กำกับซนบอกให้รุ่นน้องคนโปรด รับข้อเสนอนั้นไม่ว่าจะยังไงก็ตาม
ว้าว คริสต์มาสสุขสันต์
ตอนไหนคือตอนที่น่าเซอร์ไพรส์
ก่อนอื่นเลยคุณอิมเคยเป็นแฟนเก่าคุณ
ฉันอยากตามคุณไปดูว่า อะไรเป็นยังไงจัง
ผมเริ่มจะเข้าใจเหตุผลว่า ทำไมผู้กำกับซนถึงอยากให้ผมไป
คุณคิดว่าเขาชอบคุณอิม
ไม่จริงน่า
คุณไม่คิดว่ามันเป็นแบบนั้น
แต่ว่าถ้ามันเป็นความจริงล่ะ
"ผมคงจะทำให้อีกฝ่ายรำคาญ"
"ไหนๆ ก็มีข้ออ้างแล้ว ไล่เขาไปแบบไม่ต้องลังเลดีกว่า"
คุณคิดแบบนี้เหรอ
ผมรู้ว่าผู้กำกับซนไม่ใช่คนแบบนั้น
แต่ผมกลับคิดเรื่องพวกนี้ไม่หยุดเลย
ทำไมผม...
ต้องให้มันมากวนใจด้วย
ไม่เป็นไรนะ
คนที่คุณเคยรัก
มักจะเป็นคนที่คอยมากวนใจคุณเสมอ
- จริงเหรอ - จริงสิ
คุณไม่ได้อยากให้เขามีความสุข หรือไม่มีความสุข
แต่จะเกลียดยิ่งกว่า ถ้าพวกเขาไปได้ดีกับคนที่เรารู้จัก
ถ้าเป็นแบบนั้น...
มันก็กวนใจผมมากเลยล่ะ
คุณอยากพยายามสารภาพรักมั้ย
ผม กับคุณเหรอ
ใช่ คิดซะว่าคุณเป็นพระเอก
คุณเป็นคนน่าประทับใจ
- นี่สารภาพรักเหรอ - ใช่
- แค่นั้นเหรอ - ใช่
ดูไม่เต็มใจเลยนะ
ถ้าคนที่เป็นคนสารภาพ รู้สึกกังวล สิ่งที่พูดมันสำคัญด้วยเหรอ
คุณเป็นคนน่าประทับใจนะ
อะไรแบบนี้
คุณคิดว่าไง
ไม่ดีเหรอถ้าจะทำให้มันเรียบง่าย
ดีนะ ฉันชอบ
ว่าแล้ว
ขอจูบคุณได้มั้ย
อะไรนะ
แค่จูบน่ะ
อะไรแบบนี้ คุณคิดว่าไง
อะไรแบบนี้เหรอ
อะไรแบบนี้
ให้ตายสิ
- อะไรแบบนี้! - อะไรแบบนี้
ค่อยเป็นค่อยไป
อะไรนะ
มันไม่ได้เกิดขึ้นในทันที แต่ค่อยเป็นค่อยไป
ค่อยเป็นค่อยไปเหรอ
ความรู้สึกบางทีก็เกิดขึ้นในทันที บางทีก็ค่อยๆ เป็นค่อยไป คุณผ่านมาแล้ว
คือผม...
มันก็ไม่ใช่ทั้งสองอย่างนะ
- แล้วยังไงต่อ - มันแค่...
ผลุบๆ โผล่ๆ น่ะ
ใช่ มันเป็นได้ทั้งหมดเลย
แต่ยังไงก็เหมือนว่าจะค่อยเป็นค่อยไปนะ
ว่าแต่
ทำไมเราต้องมาคุยเรื่องพวกเขาทุกวันเลย
มาเริ่มตั้งแต่ต้นกันเถอะ
พวกเขาแนะนำตัวกัน กินข้าวด้วยกัน
ดูหนังด้วยกันอะไรแบบนั้นใช่มั้ย
เริ่มจากคำสารภาพรักที่ ออกจะน่าอึดอัดไปหน่อยคุณว่ามั้ย
เดตเหรอ
ได้ งั้นก็เริ่มเลย
คุณทำงานอะไรครับ
ฉันเป็นนักเขียน คุณล่ะ
ผมเป็นผู้กำกับ
ถ้าเป็นนักเขียน แปลว่าคุณคงจะโสด
- ทำไมล่ะ - เพราะคุณอ่อนไหว
ถ้าคุณเป็นผู้กำกับ คุณก็คงจะโสด
- ทำไมล่ะ - เพราะคุณน่ารำคาญ
ไปกินข้าวกันดีกว่า
คุณจินจูชอบกินอะไรครับ
ฉันอยากลองกินอาหารที่คุณชอบ
คุณล่ะคะ
[พยองยางหมี่บัคหวีตเย็น]
- หมี่เย็นสองที่ครับ - ได้ค่ะ
คุณคงชอบกินหมี่เย็นสินะ
ผมชอบกินทุกแบบเลย
- ทำไมล่ะ คุณไม่ชอบก๋วยเตี๋ยวเหรอ - ไม่ค่ะ
ฉันชอบรามยอนกับจาจังมยอน
แต่นี่เป็นครั้งแรกที่ฉันได้กิน "มุลแนง"
รามยอนกับจาจังมยอนก็อร่อยเหมือนกัน
แต่ผมไปอยู่ญี่ปุ่นกับจีน ต้องไม่ไหวแน่ๆ
ที่นั่นไม่มีหมี่เย็นพยองยาง
ไม่อยากเชื่อเลยว่านี่เป็นครั้งแรกที่คุณได้ลอง 30 ปีที่ผ่านมาล่ะ
คุณน่าจะเริ่มหัดกินได้แล้วนะ
ฉันคงทำอะไรผิดสักอย่าง
คุณจ่ายแล้วเหรอ
ครับ
คุณยอมจ่ายเพื่อที่จะได้กินมัน
ฉันนี่ไม่มีรสนิยมเลย
ไหนๆ เราก็ได้กินกันวันนี้
รอดูว่าเป็นยังไง
ฉันไม่ได้กินยาสมุนไพรสักหน่อย ทำไมต้องรอดูด้วย
มันเป็นแบบนี้แหละ
คุณจะสงสัยว่า "นี่มันอาหารประเภทไหนกัน"
แล้วคุณก็จะคิดถึงมันในวันถัดมา
แล้วก็จะติดใจ
อาจจะคิดถึงมันตอนนอนก็ได้นะ
"นี่รสชาติเป็นยังไงนะ"
"ฉันอยากกินหมี่เย็นพยองยาง"
คุณต้องเป็นแบบนี้แน่
ผมไม่ได้จะอะไรกับเรื่องนี้นะ แต่ผมอยากรู้
ทำไมถึงกินเค้กหลังกินข้าว
ฉันกินเพราะเรากินข้าวกันแล้ว
แต่คุณเพิ่งกินอะไรไปเองนะ
มันแปลกที่จะกินเค้กก่อน
ไม่ ผมหมายถึงคุณกินข้าวแล้ว ทำไมต้องกินอีก
มันไม่ใช่ของคาว มันคือเค้ก
ไม่ ผมหมายถึง...
ไม่สิ คุณพูดถูก
กินต่อเลยครับ
ผมผิดเอง
- กินต่อเถอะ - โอเค
ชอบหนังตลกมั้ย
ฉันแค่ชอบทุกเรื่องที่ฉายอยู่
ไม่ต้องซื้อป็อปคอร์นอะไรงี้เหรอ
มือเราไม่ต้องมาโดนกันตอนกินหรอกเหรอ
ก็
อ้อ มือเราต้องโดนกัน
ใจผมเต้นรัวไปหมดแล้ว
เราได้เงินชดเชยคุณมาแล้ว
เอาเงินก้อนนั้นมาใช้...
เปิดร้านเล็กๆ หรืออะไรสักอย่าง
ที่ไหนก็ได้
ฉันจัดการได้
อายอะไร
คุณร้องไห้ทำไมเล่า
อย่าร้องสิ!
อย่าร้อง ไม่เป็นไรนะ
ไม่เป็นไร ไม่ต้องห่วง
- ดีมากค่ะ - ทำดีมากครับ
- ดีมากค่ะ - โซมิน
ฉันต้องคุยเรื่องตารางงานกับเธอ
- ไปเปลี่ยนเสื้อผ้าก่อนสิ - โอเค
ตั้งใจทำงานดีมากค่ะ
- ทำดีมากค่ะ - ทำดีมากค่ะ
- อีโซมินเป็นยังไงบ้าง - เธอก็ไม่เหมือนใครดี
ไม่เหมือนใครซะจนเหมือนว่า ฉันสร้างตัวเธอขึ้นมาเลย
มันอาจจะต้องเป็นแบบนั้น
ฉันตัดสินใจปล่อยไปตามที่เธอเป็น
ฉันชอบทัศนคติคุณนะ
- ต้องไปก่อนแล้ว ตั้งใจทำงานดีมากค่ะ - โอเคครับ
สวัสดีครับ
- ผมเข้าห้องน้ำก่อนนะ - อืม
[ห้องพัก: อีโซมิน]
- คุณทำอะไรเนี่ย - เปล่า เข้าไปกันเถอะ
คุณว่าไงนะ
มีเอเจนซีใหญ่มาดึงตัวมินจุนไปเหรอ
- หืม - รู้ได้ยังไง
ก็ผมถ่ายไว้ได้
บอกแล้วไงว่าไม่ให้ถ่ายถ้าไม่ได้รับอนุญาต
ครับ ผมขอโทษ
ว่าแต่บริษัทไหนเหรอ
แปลว่าผู้จัดการโซมินจะลาออกเหรอ
แล้วจะเกิดอะไรขึ้นต่อ
ผมจะรู้ได้ยังไง
ฉันไม่รู้
ฉันไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้น
แต่ฉันทำอะไรผิดใช่มั้ย
- ให้ฉันก้มหัวก่อนมั้ย - ฉันรักนาย
ฉัน...
ฉันทำผิดร้ายแรงแค่ไหน
ไปเถอะ
เดี๋ยวสิ
โซมิน มันน่ากลัวนะ
คุณอี สิ่งที่เกิดขึ้นมันจริงมากๆ เลย
ไปกันเถอะ
สารภาพอะไรขนาดนั้นนะ
หืม
ฉันแค่พยายามถามคำถามเฉยๆ
คุณมีปัญหาด้านสภาพจิตใจแล้วนะ
ฉันแค่ถามความเห็นคุณ
แทนที่จะคิดวิธีการสารภาพรัก
คุณคิดเรื่องความรักที่คนรู้สึกกันดีกว่ามั้ย
ผมว่ามันดีกว่าที่จะ แสดงความรู้สึกนั้นออกมา
เหมือนตอนคนดูละคร
แล้วมีความรู้สึกร่วมกับตัวละคร
แค่คำว่า "ผมชอบคุณ" มันก็คงจะพอแล้ว
ทำไมล่ะ
เป็นอะไรอีก
มีอะไรเหรอ
นั่นคงแปลว่า...
ฉันสื่อความรู้สึกแบบนั้นไม่เป็น
แปลว่าฉันสื่อความรู้สึกในสคริปต์ ออกมาได้ไม่ดี
ฉันเขียนงานไม่เก่ง
มันอาจจะหมายความแบบนั้นได้เหมือนกัน
ใช่ ฉันเขียนไม่เก่ง
ฉันเป็นนักเขียน แต่เขียนไม่เก่ง
ฉันแทบจะเขียนไม่เป็นเลย แต่กล้าเรียกตัวเองว่านักเขียน
- ฉันขอโทษนะ ขอโทษจริงๆ - ให้ตายเถอะ
คือ...
บอมซู...
หลังจากคุณสารภาพความรู้สึกกับแฟนเก่าไป
คุณพูดไปว่าอะไรบ้าง
ทำไมคุณหน้าแดงล่ะ
เพราะผมดื่มแอลกอฮอล์
ทำไมหน้าแดงกว่าเดิมอีกแล้ว แดงมากเลยนะ
โห
ทำไม คุณเอาลูกโป่งไปใส่ท้ายรถเหรอ
ทำไมต้องเขิน...
- เสร็จแล้วเหรอ - ผมดีขึ้นแล้ว
- ตอนนั้นเพิ่งได้รถเอง... - ดื่มต่อสิ
ครับ
เรากินข้าว กินขนมหวานด้วยกัน
เราไปนั่งคุย ดูหนัง ดื่มเหล้าด้วยกัน
เวลาไปเดตนี่ต้องกินอะไรเข้าไปเยอะเลยนะ
เดินจนถึงบ้านเลยมั้ย
ผมจะไปส่ง
ได้ค่ะ
นี่เป็นครั้งแรกที่คุณตอบตกลง โดยไม่มีเงื่อนไข
คงเพราะฉันชอบมั้งคะ
ดูดอกไม้นั่นสิ
มีดอกไม้ที่เราไม่รู้จักเยอะเลย
สวยนะ
แค่มองมันเฉยๆ
เราก็รู้สึกดีขึ้นแล้ว
ฉันไม่เป็นไร
ขอบคุณนะ
ดูสิ ใครสวยกว่ากัน
ฉันเลือกดอกไม้ที่สวยที่สุดในร้านแล้ว มันก็ยังแพ้ความสวยเธอนะ
รอนี่นะ
ฮายุน
ฉันชอบมาก ชอบเวลาเธอยิ้มแบบนี้
ทุกอย่างจะดีขึ้นนะ โอเคมั้ย
โอเค ขอบคุณนะ
ไปเถอะ
ขอบคุณนะ
[ฮายุน]
เลขหมายที่ท่านเรียกไม่สามารถติดต่อได้
ฉันอยู่กับเพื่อน
ดื่มรึเปล่า
อืม
กลับดึกใช่มั้ย
นอนไปก่อนเลย
ครอบครัวฉันทุกคนชอบดูละคร แต่เราชอบไม่เหมือนกันนะ
พ่อกับน้องฉันชอบแนวย้อนยุค
ฉันกับแม่ชอบแนวเมโลดรามา
ตอนช่องเอ็มบีซีฉายเรื่อง "หมอโฮจุน"
เคบีเอสก็ฉายเรื่อง "รักนี้ชั่วนิรันดร์"
ผมจำได้
เราทะเลาะกันเพราะเรื่องนี้เลย
น้องคุณชอบละครย้อนยุค ตั้งแต่ยังเป็นวัยรุ่นเลย
ใช่ โดยเฉพาะ "หมอโฮจุน"
แถมยังชอบ "เลดี เยจิน" แล้วก็ฝันอยากเป็นหมอด้วยนะ
ผมก็เคยเป็นแบบนั้นนะ
ตอนมุนกึนยองบอกว่า อยากเกิดมาเป็นต้นไม้ในชาติหน้า
ผมฝันว่าได้กลายเป็นต้นไม้
งั้นคุณก็ชอบ "รักนี้ชั่วนิรันดร์" ด้วยงั้นสิ
จะว่าไป ฉันว่า...
ถ้าฉันได้เป็นนักเขียน ครอบครัวฉันคงดูละครแนวเดียวกัน
พวกเขาจะดูละครด้วยกันใช่มั้ย
ก็ได้ งั้นฉันจะเขียน
เพื่อความเป็นหนึ่งเดียวกัน
คุณทำเพื่อความสงบสุข
ไม่คิดมาก่อนเลยนะคะ
ไม่คิดว่าคุณจะดู "รักนี้ชั่วนิรันดร์"
ตอนนั้นผมก็เพิ่งเป็นวัยรุ่น
ที่จริง...
แนวเมโลเหมาะกับผมที่สุด
คุณก็ยังไม่รู้เรื่องอะไรของผู้หญิงเลย
หรือคุณชอบพระเอกนะ
คุณอยากเป็นแบบวอนบินใช่มั้ย
"ความรักเหรอ ไร้สาระน่า"
"ผมจะใช้เงินซื้อความรัก คุณอยากได้เท่าไหร่"
"คุณอยากได้เท่าไหร่"
"คุณจ่ายฉันได้เท่าไหร่"
เราเคยพูดแบบนั้นที่ร้านขนม
"เกี๊ยวเหรอ ไร้สาระน่า!"
"ผมจะใช้เงินซื้อ"
จากนั้นคุณป้าก็จะถามเรา...
ว่าเคยกินก่อนจ่ายเงินรึเปล่า
ตอนนั้นวีรกรรมเยอะนะ
"ไร้สาระน่า" เข้าใจใช่มั้ย
ขอบคุณนะ
ฉันจะเข้าไปข้างในแล้ว คุณบอมซู
โอเค คุณจินจู
คุณไม่มีแผนจะสารภาพรักเหรอ
ยังไงก็
เจอคุณพรุ่งนี้นะ
หนนี้เรื่อง "มีแซง" เหรอ
คังฮานึลพูดกับอิมซีวาน
อะไรแบบนี้ใช่มั้ย
จำเจจริงๆ เลย
- เราไม่ได้จูบกัน - ไม่ได้จูบนะ
เคยเห็นใครจูบกันจริงๆ มั้ย
- เพิ่งเห็นเลย - เห็นตอนอยู่อินชอน
- เราไม่ได้จูบกัน - ไม่ได้จูบนะ
เราไม่ได้จูบกันนะ
เราไม่ได้จูบกัน
เอาเป็นแนะนำโซนสำหรับจูบกัน
ในอพาร์ตเมนต์ตอนไปคุยกับเพื่อนบ้านดีมั้ย
ไม่มีที่ไหนที่เหมาะจะจูบกันหรอก ถ้าเขาไม่มีรถมาส่งน่ะ
ทุกวันนี้การเห็นคนจูบกันตามถนน มันไม่ได้เห็นกันบ่อยๆ แล้วนะ
จำเป็นด้วยเหรอ
จำเป็นสิ ที่นี่คนแก่อยู่เยอะเหมือนกันนะ
ให้ตาย
ฉันว่าแค่บูธก็พอให้คนสองคนอยู่แล้ว
ควรติดตั้งไฟปรับอารมณ์ด้วยนะ
ควรขอให้พวกเขาจ่ายค่าไฟเพิ่มด้วยนะ
อพาร์ตเมนต์เราอาจจะดัง เพราะความโรแมนติกก็ได้
ไม่คิดว่า...
จะเกิดอะไรขึ้นเหรอ
จะเกิดอะไรขึ้น
ผมก็ไม่แน่ใจ
บอกคุณดีมั้ยนะ
ระหว่างเรา ใครสารภาพรักก่อน
ทั้งคู่มั้ยนะ
งั้น
ช่วยทำให้ฉันขำที
โธ่เอ๊ย
อยากกินหมี่เย็นพยองยางจัง
ครับ
วันนี้
ผมได้ยินเสียงที่ผมชอบเยอะเลย
เสียงอะไรเหรอ
ผมได้นอนตื่นสายในวันเสาร์
ผมซักผ้า
แล้วก็กลับไปนอน
นอนบนเตียงเฉยๆ
อ่านหนังสือบ้างตอนนอนเล่น
แดดส่องหน้าผมหลังจากที่เมฆลอยไป
ผมรู้สึกดี
ในตอนนั้น
เสียงเครื่องซักผ้าก็จะดังเป็น เพลง "ฟอเรลล์" โดยชูเบิร์ต
ผมชอบเสียงนั้น
ถึงเวลาตากผ้าแล้ว
แต่ผ้าห่มมันก็นุ่มเหลือเกิน เมื่อมันโดนแสงแดด
ผมรู้สึกดี ไม่อยากตื่น
คุณซนบอมซู
มีไปรษณีย์มาส่งครับ
และผมก็...
- ขอบคุณครับ -...ชอบเสียงนั้น
ขนาดเสื้อผ้าที่ผมซื้อทางออนไลน์
ขนาดพอดีตัว หลังจากไม่ได้เป็นแบบนี้มานาน
นั่นยิ่งทำให้ผมอารมณ์ดีขึ้นไปอีก
ผมก็เลยตัดสินใจไปตากผ้า
ตอนที่เกือบตากผ้าเสร็จแล้ว
ท้องผมก็ร้อง
ผม...
ชอบเสียงท้องร้อง
"กินอะไรดีนะ"
ไม่อยากทำอาหารเลย แต่ก็ไม่อยากสั่งอาหารมากิน
ผมว่าจะทำรามยอนกินหลังจากที่คิดว่า "ช่างเถอะ ไม่สนแล้ว"
ฮัลโหล
- คุณกินข้าวรึยัง -"กินข้าวรึยัง"
เสียงนั้น...
ผมค่อนข้างจะชอบนะ
หืม
อะไรเหรอ
เสียงอะไรเหรอ
ไม่มีอะไรครับ
หืม
ไม่มีอะไร
เสียงคุณกินหมี่เย็นน่ะ
ผมชอบ
เสียงคุณนุ่มเหมือนรสชาติ ของหมี่เย็นพยองยางเลย
กินต่อสิ
ว่าแต่
การสารภาพรักมันจำเป็นมั้ย
[ดราม่าจ๋า มาหาหน่อย]
บริษัทโปรดักชันใหญ่ๆ อยากทำงานกับฉันเหรอ
จะเกิดอะไรขึ้นกับฮันจูล่ะ
ไม่อยากเชื่อว่าเรากำลังนั่งอยู่ตรงข้ามกัน พร้อมสัญญาในมือ
มันทำใจฉันเต้นรัว
นี่จะเป็นครั้งสุดท้ายที่ฉันจะขอบคุณ ที่เธอนึกถึงคุณฮวาง
ที่จริงมันยากที่จะเจอคนให้คำปรึกษาแบบนั้น
นักเขียนอิมเป็นคนยังไง
เนื้อเกาหลีแพงเกินไป
แย่จัง
เคยเจอกันสองสามครั้งใช่มั้ย
คุณสองคนเหมาะกันดีนะ
สายตาที่นายมองผู้หญิงคนนั้น มันน่ารักมากเลยนะ
นายเคยมองฉันแบบนั้นเหมือนกัน
รู้สึกยังไงที่ต้องใช้ชีวิตอยู่โดย ต้องแสร้งทำตลอดเวลา
เราไม่มีทางได้พูดกันตรงๆ
เราพูดได้แต่สิ่งที่เราถูกสั่งให้พูด
นายก็รู้ว่าโซมินนิสัยไม่ดี
ผมหลงผิดนิดหน่อย
ก็เลยชอบนิสัยแย่ๆ ของเธอ
ไม่ต้องมาเป็นผู้จัดการฉันแล้ว
ได้ยินว่าบริษัทใหญ่ๆ มาดึงตัวนายไป
ในเมื่อตอนนี้ฉันพูดไม่ได้ เธอพูดแทนสิ
- พูดอะไร - อะไรก็ได้
ฉันไม่รู้ว่าฉันเป็นคนยังไง
ทำไมฉันจำไม่ได้
บทบรรยายโดย ไอฟลิกซ์ ประเทศไทย